ਕਿਰਤ ਕਰੋ ਨਾਮ ਜਪੋ! Listen to this inspiring Punjabi audio kahani about Zen Master Hyakujo. Discover why hard work (ਕਿਰਤ ਕਮਾਈ) and spiritual practice go hand-in-hand in this heart-touching Radio Haanji podcast episode.
ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਸਜਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੀ ਨਿੱਕੀਆਂ ਜਾਪਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਰਮ ਇਹ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤਾ ਧਨ ਕਮਾ ਕੇ ਵਿਹਲੇ ਬੈਠਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁੱਖ ਹੈ।
ਕੀ ਵਿਹਲਾ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਅੱਜ ਦੀ Punjabi Motivational Audio Kahani ਜ਼ੈਨ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ 80 ਸਾਲਾ ਮਹਾਨ ਗੁਰੂ ਹਯਾਕੁਜੋ (Zen Master Hyakujo) ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਘਟਨਾ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ "ਕਿਰਤ ਕਰੋ ਨਾਮ ਜਪੋ" ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘੀਆਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੇਡੀਓ ਹਾਂਜੀ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਪੋਡਕਾਸਟ Notebook ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ Des Punjab Ki Gal Kiche ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣੋ।
ਜ਼ੈਨ ਮੱਠ ਦਾ ਅਸੂਲ: ਸਾਧਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਮਸ਼ੱਕਤ
ਜਪਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਜ਼ੈਨ ਮੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਕੋਈ ਸੌਖਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਕੇਵਲ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਖ਼ਤ ਸਰੀਰਕ ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। 80 ਸਾਲ ਦੀ ਬਿਰਧ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੁਰੂ ਹਯਾਕੁਜੋ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਚਲਾਉਂਦੇ, ਬੀਜ ਬੀਜਦੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਗੋਡਦੇ ਅਤੇ ਫ਼ਸਲ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ।
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਮਨ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤਨ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਹੱਥੀਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕਮਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਹੀ
ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਮੱਠ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ 80 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਗੁਰੂ ਦਾ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਹਯਾਕੁਜੋ ਨੇ ਕਿਹਾ:
"ਇਹ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਕਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਵਿਹਲਾ ਬਹਿ ਕੇ ਖਾਵਾਂ।"
ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਚੋਰੀ-ਛਿਪੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਕਹੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ।
"ਜੇ ਮੈਂ ਕਮਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਖਾਵਾਂਗਾ ਵੀ ਨਹੀਂ"
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਦੋਂ ਕਹੀ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਵਾ ਜਾਂ ਰੌਲਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ। ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਛਕਣ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਅੰਨ-ਜਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਚਿੰਤਤ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਹਯਾਕੁਜੋ ਨੇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ:
"ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਅਨਾਜ ਉਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਅੰਨ ਕਮਾਇਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਖਾ ਕਿਵੇਂ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?"
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਅਟੱਲ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਕਿਰਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਪੰਛੀ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਮੀਲਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਾਣਾ ਚੁਗਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪੰਛੀ ਆਲ੍ਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਉੱਡਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਖੰਭ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਧਨ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਿਹਲਾ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤਾਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਰੱਬ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਦੇ ਰਹੀਏ।
Frequently Asked Questions
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ੈਨ ਮਾਸਟਰ ਹਯਾਕੁਜੋ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?
ਗੁਰੂ ਹਯਾਕੁਜੋ ਨੇ ਦੋ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਛਕਿਆ?
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ?
Radio Haanji Podcasts ਕਿੱਥੇ ਸੁਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਰੇਡੀਓ ਹਾਂਜੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੋਡਕਾਸਟ ਉਪਲਬਧ ਹਨ?
What's Your Reaction?
Related Posts
