ਰੱਖੜੀ: ਦਿਲੋਂ ਦਿਲ ਤੱਕ ਦੀ ਸਾਂਝ - Sukhpreet Pawar
ਰੱਖੜੀ ਸਿਰਫ਼ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਇੱਕ ਡੋਰ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਉਹ ਮੋਹ ਭਿੱਜੀ ਤਾਰ ਹੈ,
ਜੋ ਦੂਰੀਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਇਹ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਇਕੋ ਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਭੈਣ ਦਾ ਨਿਰਮਲ ਪਿਆਰ,
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਭਰਾ ਦਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਾਅਦਾ।
ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੌਣ ਕੀ ਲਿਆਇਆ,
ਸਗੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ
"ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ... ਹਰ ਹਲਾਤ ਵਿੱਚ।"
ਕਦੇ ਰੱਖੜੀ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਭੈਣ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੜੀ ਬੁਣਦੀ,
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੇਵੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦੀ,
ਘਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਆਚਾਰ, ਗੁੜ ਜਾਂ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ
ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੀ।
ਉਹ ਜੋ ਦੇ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਸੀ,
ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ...
ਉਹ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਦੁਆਵਾਂ,
ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ,
ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਭਰੋਸਾ।
ਤੇ ਭਰਾ?
ਉਹ ਵੀ ਕੋਈ ਕੀਮਤੀ ਤੋਹਫ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਇਹ ਯਕੀਨ...
"ਭੈਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ।"
ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਸੀ।
ਨਾ ਮੋਬਾਈਲ ਸਨ।
ਨਾ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ।
ਨਾ ਵੀਡੀਓ ਕਾਲਾਂ।
ਪਰ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜੁੜੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਭੈਣ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸੇ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ
ਕਿ ਭਰਾ ਉਦਾਸ ਹੈ।
ਭਰਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਸੀ
ਕਿ ਭੈਣ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਇਹੀ ਤਾਂ ਸੀ...
ਦਿਲੋਂ ਦਿਲ ਤੱਕ ਦੀ ਸਾਂਝ।
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੱਖੜੀ ਸਿਰਫ਼ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਨਦ ਤੇ ਭਰਜਾਈ ਵੀ ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਥ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਭਾਬੀ ਨਨਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਆਚਾਰ, ਰੁਮਾਲ, ਚਾਦਰ ਜਾਂ ਸੂਟ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ...
ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ...
"ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਿਆ?"
ਹਰ ਕੋਈ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ...
"ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ।"
ਪਰ ਅੱਜ...
ਕਈ ਵਾਰੀ ਦਿਲ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਰੱਖੜੀ ਦੀ ਰੂਹ ਕਿਤੇ ਗੁੰਮ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ?
ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀ ਰੱਖੜੀ ਦੀ ਥਾਂ
ਚਮਕਦਾਰ ਪੈਕਿੰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਰੱਖੜੀਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ।
ਘਰ ਦੀ ਬਣੀ ਮਿਠਾਸ ਦੀ ਥਾਂ
ਮਹਿੰਗੇ ਗਿਫਟ ਬਾਕਸ ਆ ਗਏ।
ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ...
ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਾਲ ਤੋਲੇ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਜੇ ਮਨਪਸੰਦ ਤੋਹਫ਼ਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ...
ਜੇ ਨਾ ਮਿਲਿਆ...
ਤਾਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ।
ਅਫ਼ਸੋਸ...
ਪਿਆਰ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਾਡਰਨ ਹੋਣਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ।
ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੱਖੜੀ ਹੋਵੇ,
ਚਾਕਲੇਟ ਦਾ ਡੱਬਾ ਹੋਵੇ,
ਜਾਂ ਕੋਈ ਸੋਹਣਾ ਤੋਹਫ਼ਾ...
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿਆਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੋਹਫ਼ਾ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਉੱਥੇ ਰੱਖੜੀ ਦੀ ਰੂਹ ਕਿਤੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ...
ਰੱਖੜੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਂਦਾ।
ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਤਾਂ ਦਿਲ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਰੱਖੜੀ...
ਆਓ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰੀਏ।
ਤੋਹਫ਼ੇ ਛੋਟੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ,
ਪਰ ਦਿਲ ਵੱਡੇ ਹੋਣ।
ਮੁਲਾਕਾਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ,
ਪਰ ਪਿਆਰ ਉਮਰ ਭਰ ਦਾ ਹੋਵੇ।
WhatsApp ਸਟੇਟਸ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੈਣ ਜਾਂ ਭਰਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਲਈਏ।
ਕਿਉਂਕਿ...
ਰੱਖੜੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਡੋਰ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਮਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਸਾਂਝ ਹੈ।
ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ
ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ,
ਪਿਆਰ, ਪਰਵਾਹ, ਦੁਆਵਾਂ ਅਤੇ ਨਿਭਾਉਣ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਭ ਨੂੰ ਰੱਖੜੀ ਦੀਆਂ ਦਿਲੋਂ ਮੁਬਾਰਕਾਂ।
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹਰ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੇ।
What's Your Reaction?
