ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਸੰਕਟ: ਏਅਰ ਕੈਨੇਡਾ, ਏਅਰ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਲੁਫਥਾਂਸਾ ਨੇ ਤੇਲ ਅਵੀਵ ਤੇ ਦੁਬਈ ਦੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਬੰਦ; ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਚਿੰਤਾ
ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਗੜ ਰਹੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਅਤੇ ਈਰਾਨ-ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦਰਮਿਆਨ ਵਧਦੇ ਤਣਾਅ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਏਅਰ ਕੈਨੇਡਾ, ਏਅਰ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਲੁਫਥਾਂਸਾ ਨੇ ਤੇਲ ਅਵੀਵ (ਇਜ਼ਰਾਈਲ) ਅਤੇ ਦੁਬਈ (ਯੂਏਈ) ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਵਾਈ ਖੇਤਰ ਦੀ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲਿਆਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ 'ਤੇ ਫਸ ਗਏ ਹਨ।
ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਹਿਮ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਛਿੜੀ ਜੰਗ ਦੀ ਚੰਗਿਆੜੀ ਨੇ ਹੁਣ ਹਵਾਈ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ। ਈਰਾਨ ਵੱਲੋਂ ਯੂਏਈ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਦਹਿਸ਼ਤ ਕਾਰਨ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਦਿੱਗਜ ਹਵਾਈ ਕੰਪਨੀਆਂ—ਏਅਰ ਕੈਨੇਡਾ, ਏਅਰ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਲੁਫਥਾਂਸਾ—ਨੇ ਇੱਕ ਦੁਖਦਾਈ ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਫੈਸਲਾ ਲੈਂਦਿਆਂ ਤੇਲ ਅਵੀਵ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਡਾਣਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਫੇਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਪਰਤਣ ਲਈ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੁਬਈ ਵਰਗੇ ਵਿਅਸਤ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੌਣਕ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਸਿਰਫ਼ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦਾ ਆਲਮ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗ ਦੇ ਇਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਾਂਝ (Emotional Bonding) ਦਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਦੀ ਜਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਖਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਵਾਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ (Airspace risks) ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਉਡਾਣਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੁਬਈ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦਰਮਿਆਨ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕਈ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ਨੇ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਹਾਲਾਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਸੰਕਟ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਰੂਟ ਬਦਲੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਖਰਚਾ ਦੋਵੇਂ ਵਧ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਰਚਾ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਪੀੜਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਜੰਗ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਤਾਂ ਜੋ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਡੋਰ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਸਕਣ। ਫਿਲਹਾਲ, ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ 'ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਚਿਹਰੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਜੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਸਰਹੱਦਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੈਂਬਰ ਪਰਦੇਸ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ।
What's Your Reaction?
